غزل شمارهٔ ۹۲۵

برداشت: دو ماه در کنار یکدیگر در شب عید و در زیر نور یار قرار دارند.

برداشت: وقتی که هر دو طرف به توافق رسیده‌اند، در دل هزاران فکری و وسوسه‌ای به وجود آمده است که در ایام عید به ذهنشان می‌آید.

برداشت: مردم همان‌طور که صدف‌ها از امواج دریا می‌رقصند، در شادی و سرور عید به وجد آمده‌اند، اما مانند صدف‌ها از گوهر و حقیقت این جشن بی‌خبرند.

برداشت: این عید فرخنده خبر می‌آورد که اگر دل خود را به جشن و شادی واگذاری، تو را به بزرگ‌‌ترین عیدها می‌برد.

برداشت: در روز عید، اگر تو برایم بیایی، صدای دهل چه پیامی دارد، چون لشکر عید به خاطر تو در حال آمدن است.

برداشت: اگر دو قراضه به عنوان حق و مزد کار خود دریافت کردی، به نتایج و پاداش نیکی‌هایت توجه کن که همانند گنج باارزش در روز عید است.

برداشت: اگر تو مانند شیشه بر اثر سنگ شکستی، در این صورت صوم و جهاد هم نمی‌تواند تو را از معاصی دور کند. پس بیا و از جام عید، شراب بنوش و از زندگی لذت ببر.

برداشت: پس از این صید، به سوی شاه برگرد، مانند باز که بعد از پروازش، با خبر خوشی از سوی پادشاه، مانند کبوتر در روز عید، بازمی‌گردد.

برداشت: حرص و ولع خود را کنار بگذار و مادیات را فدای معنویات کن تا به برکت روز عید و افزایش برکت‌ها دست یابی.

برداشت: اگر به تو توجه نکردی و به نعمت‌های الهی اهمیت ندهی، امیدی وجود دارد که آن نعمت‌ها به دست تقدیر از بین بروند.