غزل شمارهٔ ۹۰۹

برداشت: چه پادشاهی وجود دارد که برای چند گدا از مقام و موقعیت خود چشم‌پوشی کند و خود را در ردیف آن‌ها قرار دهد؟

برداشت: به خداوند قرض بدهید مانند مسکینان، تا او برای شما ملک و مقام فراهم کند.

برداشت: چیزی که به ظاهر مرده و بی‌تحرک است، ممکن است زندگی و نشاطی به آن بخشیده و برای آن انرژی ایجاد کند. همچنین، دردی که به نظر می‌رسد در برابرش عاجزیم، می‌تواند به درمان و تسکین دست یابد.

برداشت: وقتی که باد به جریانی می‌افتد، مایه‌های آب را به حرکت درمی‌آورد و این حرکت باعث می‌شود که آب بخار شود و در نهایت هوا را ایجاد کند.

برداشت: به دنیا توجهی نکن زیرا این دنیا گذرا و ناپایدار است، اما او می‌تواند با عاقبتش به زندگی جاودانی دست یابد.

برداشت: کیمیاگری شگفت‌انگیز است که می‌تواند مس را به طلا تبدیل کند. به مس نگاه کن، آن را از جنس خود می‌داند، اما در هر لحظه امکان دارد که به چیزی ارزشمندتر تبدیل شود.

برداشت: هر چقدر هم که در دل تو قفل و بسته باشد، از آن نترس. در عشق جستجو کن، زیرا عشق می‌تواند دل تو را باز کند و به تو آرامش بخشد.

برداشت: کسی که بدون ابزار و وسیله، به معبدی هزاران شکل زیبا برای ما ایجاد کند.

برداشت: هزاران لیلی و مجنون به خاطر ما ساخته شده‌اند، چه تصویری است که برای خداوند خلق می‌شود.

برداشت: اگر دل تو از سختی مانند آهن است، نگران نباش؛ زیرا صیقل دادن آن می‌تواند مانند آیینه‌ای زیبا و صاف برآمده شود.

برداشت: وقتی که از دوستان خود دور شوی و به زیر خاک بروی، دشمنان که بدجنس و پلید هستند، خوشحال خواهند شد.

برداشت: مار نه از قدرت موسی بهره‌مند شد و نه هر لحظه کاری به وفا و محبت انجام می‌دهد؛ بلکه در عین جفا، به کار خود ادامه می‌دهد.

برداشت: به درون خودت نگاه کن و ببین در هر لحظه چه اندیشه‌ها و تصورات جذابی به ذهنت می‌آید.

برداشت: اگر سینه‌اش را بگشایی، هیچ چیز در آن نمی‌بینی، زیرا کسی نمی‌تواند بفهمد که او کجا خواهد رفت.

برداشت: هرگز از باغ انگور نپرس چرا این میوه را به دست آورده‌ای، زیرا خداوند می‌تواند از سنگ نیز خوشنودی و رضایت را به ارمغان آورد.

برداشت: اگر درون یک سنگ به دنبال نشانه‌ای از آب بگردی، نمی‌توانی هیچ اثری پیدا کنی. آب از مکان‌های پست و پایین به وجود نمی‌آید، بلکه از جاهایی بالا و نهان سرچشمه می‌گیرد.

برداشت: بدون هیچ دلیل و علتی، چطور ممکن است این قاعده و چگونگی به وجود آمده باشد؟ تنها خود او می‌تواند این‌گونه را تغییر دهد و از آن بگذرد.

برداشت: دو جوی نور را بنگر که از دو قطعه چربی روان است. تعجب نکن از اینکه عصا هم می‌تواند به شکل اژدها درآید.

برداشت: به این دو گوش نگاه کن که چه سخنانی در آنها نهفته است. عجیب است که کسی بتواند از چنین جایی، صدا یا نغمه‌ای بسازد.

برداشت: اگر کسی به خانه‌ای جان ببخشد و آن خانه را به یاد خواجه خود بسازد، وقتی خواجه از دنیا برود، دوباره آن خانه را به همان صورت ایجاد می‌کند.

برداشت: هرچند که ظاهر و نمای خواجه زیر خاک رفته است، اما روح و جان او از عظمت و بزرگی الهی بهره‌مند است و همچنان وجود دارد.

برداشت: مردم تحت تأثیر ظاهر او رفتند، اما او از ظاهری دیگر لباس می‌پوشد و شخصیت واقعی‌اش را نمی‌نمایاند.

برداشت: سکوت کن و از تحسین و ستایش زبان باز‌دار، زیرا تا زمانی که تو کمتر سخن بگویی، خداوند خود به تو مدیحه‌سرایی خواهد کرد.