غزل شمارهٔ ۹۰۱

برداشت: اگر محبوبم لحظه‌ای به من توجه کند، چه اهمیتی دارد اگر درختان به خاطر زیبایی بهار بخندند؟

برداشت: اگر خیال یار به حضور من بیاید، چه حال و وضعی پیدا خواهد کرد، وقتی که بدن ضعیف من دوباره انرژی و زندگی تازه‌ای بگیرد.

برداشت: من شکار خسته‌ای هستم و تیر غمزه تو مرا به دردسر انداخته است. اکنون در گرمای محبت، صدای تو را می‌شنوم که می‌پرسد: ای شکار، حالا چه می‌کنی؟

برداشت: من در حالتی از بی‌قراری و تشویش به سر می‌برم که همچون کاسه‌ای پر از آب به نظر می‌رسد؛ وقتی آرزو دارم به لب معشوق برسم، اما این روند برایم دشوار و گیج‌کننده می‌شود.

برداشت: وقتی اشک‌های من مثل لعل و گوهر زمین را پر کرد، اگر لحظه‌ای به وصال تو برسم، در کنار آن چه اهمیتی دارد؟

برداشت: گفت چرا اینقدر شکایت میکنی من هزار بار الطاف خودم رو به روی تو گشودم.هزار بار انداختن ماهی در دریا به چه درد او میخورد باید همیشگی باشد

برداشت: من از دست رقبای عقلانی که در کنترل من بودند رها شدم، و در حالی که به سوی شتر سرمستی می‌روم، به این فکر می‌کنم که در چنین حالتی، چه کنترلی به دیگران دارم.

برداشت: اگر نتوانم کنترل خود را حفظ کنم و بار سنگینی را بر دوش بکشم، یک شتر کمتر در این کاروان چه تأثیری خواهد داشت؟

برداشت: دل من به خشم می‌نگرد و می‌گوید که اگر به دنبال نکته‌ای خاص از میان هزار نکته هستی، چرا این‌قدر کوتاه می‌آیی؟

برداشت: احمد و ابوبکر در کنار یکدیگر هستند، دل و عشق دو نام متفاوت اما در واقع یکی هستند. این دو یار در غار به چه معناست؟

برداشت: اگر هزار انار شیرین هم باشد و یا فقط یک دانه، وقتی که یکی را فشار دهی، دیگران چه فایده‌ای خواهند داشت؟

برداشت: باده و مستی یکسان هستند، اما الفت و دوستی اجازه نمی‌دهند که این دو به راحتی با هم ترکیب شوند. وقتی که الفت از میان برود، به خوبی متوجه می‌شوی که حال و هوای مستی و بی‌خبری چگونه خواهد بود.

برداشت: وقتی که خورشید، که برجستگی تبریز است، ماه نو را به نمایش می‌گذارد، در آن وقت زیبایی و هماهنگی کارها چگونه خواهد بود؟