غزل شمارهٔ ۸۹۶

برداشت: فریب نخور اگر بختت به اوج برسد، چون ممکن است همان بخت تو را به پایین پرتاب کند.

برداشت: یک قطره آب که از بدن حیوان خارج می‌شود، برای قربانی شدن شایستگی ندارد تا زمانی که آن گوسفند کامل و مناسب شود.

برداشت: تا زمانی که توده‌ای از ذرات ریز همچون ریگ شکل نگیرد و به کوهی سخت تبدیل نشود، هیچ‌کس به شکل نابجا و بی‌دلیل به آن آسیب نمی‌زند.

برداشت: قبل از اینکه کسی به دیگران ظلم کند یا آنها را تحت فشار قرار دهد، باید خود را از قید و بندها و محدودیت‌ها آزاد کند. به این معنی که فرد باید ابتدا خود را تسهیل کند تا بتواند به دیگران نیز آزادی و راحتی ببخشد.

برداشت: معود‌: معتاد، عادت داده شده‌.

برداشت: برگ تا زمانی که به درخت تبدیل نشود، نمی‌تواند آتش بگیرد و شعله‌ور شود.

برداشت: مثل گل سرخ باش که میوه و زیبایی دارد، اما در پی خرما و قد بلند نرو، زیرا هیچ‌کس به خارها توجهی نمی‌کند.

برداشت: در پی میوه‌های نرم و کم‌قدرت، درختان تنومند و بزرگ به شکلی زیبا و چشم‌نواز رشد کرده‌اند، که در واقع میوه‌های آن‌ها کیفیت کمتری دارد.

برداشت: دل مانند اصل و ریشه‌های ثابت و اثرگذار است. جسم جهان به دل وابسته است و دل در آن بدون هیچ نقص و آسیبی به زندگی ادامه می‌دهد.

برداشت: قوت و قدرت جسمانی نمایان است، اما دل و احساسات نامشهود و ناپیدا هستند. تا کی می‌خواهید غیب و چیزهای پنهان را نادیده بگیرید؟ به اطراف خود نگاه کنید و ببینید که چه چیزهایی در عالم وجود دارند که قابل مشاهده نیستند.