غزل شمارهٔ ۸۸۹

برداشت: چهره تو شبیه چهره مار است و ویژگی‌های تو مانند زهر اوست. خوشا به حال کسی که چهره تو را نبیند.

برداشت: من در چمن تو مهمان شده‌ام و جان تو را در دلم دارم، اما به خاطر نوشته های پر از درد و رنجی که دارم، نتوانستم هیچ گلی بچینم.

برداشت: ای مانند خارپشت، دور تو کوه‌های بزرگ خاری است. این خاری که تو به وجود آورده‌ای، ما را نابود کرد و مار تو، ما را نیش زد.

برداشت: من با تو هم‌نظر شدم و در عین حال منافق شدم، به عشق دبه‌ای (که در آن زیت مملو از مواد ناخالص است) افتادم.