غزل شمارهٔ ۸۸۶

برداشت: مردم به خاطر زلف‌های تو به جان آمدند و به سوی تو آمدند، مانند لولکانی که به سمت بازی غش می‌کنند.

برداشت: در دل هر فردی که عاشق است، عشق همچون ستاره‌ای می‌رقصد و دور ماه درخشانی می‌کند.

برداشت: در آرزوی شور و نشاط این مراسم، افرادی با قامت زیبا و جذاب مانند درختان چنار، با دستانی بلند و آزاد به سمت ما آمدند.

برداشت: ببینید که چه تبحری داریم، دستی که خود را با ذوق و سلیقه آماده کرده‌ایم، حالا این لقمه‌ها به راحتی به سمت دهان ما می‌آیند.

برداشت: در این بیت، به زیبایی و جذابیت عروس شاه جهان اشاره شده است. لولی‌های شاد و خوشحال در کنج اتاق نشسته‌اند و از آنجا، زیبایی و ناز این عروس توجه همه را جلب کرده است. این تصویر، حاکی از شور و شوق و دلربایی عروس و همچنین خوشحالی افرادی است که در مراسم حضور دارند.

برداشت: در زمان سلطنت شاه، هر جا که بروی، افرادی با دل‌های باز و مهربانی به استقبال ما آمدند و نشان از امنیت و آرامش داشتند.

برداشت: هر لحظه نگرانی و طرز ابروهای او دل ما را می‌رباید، هرچند تیر نگاه‌هایش به ما آسیب زده باشد.

برداشت: در شب، با احتیاط در هر کوی و برزن گام بزن، زیرا افرادی با نیت‌های خوب و پنهانی از زمان‌های قدیم در این مکان‌ها مخفی شده‌اند.

برداشت: در طرف تبریز، به خاطر وجود نور و حقیقت شمس، مردمی را دیده‌اند که به جمع آمده‌اند و از دکان‌ها خارج شده‌اند. زیرا به دنیای باطن و معنا وارد شده‌اند.