غزل شمارهٔ ۸۸۵

برداشت: بار دیگر به دنیا بازگشته‌ایم تا بخت خوشی نصیبمان شود و ثروت و خوشبختی دوباره بر چهره‌امان نمایان شود.

برداشت: این دنیا دوباره زیبا و نو شده است، زیرا ما در آن حضور داریم و از دیدار ما لذت می‌برد. امیدوارم که چشم‌های بد از آن دور باشند.

برداشت: عشق از بند خود آزاد شد و عقل را تحت تاثیر قرار داد. عقل که دچار درد و اندوه شده بود، با صدایی بلند به ناله و فریاد پرداخت.

برداشت: عشق مریم، مادر مسیح، آن چنان شگفت‌انگیز و عمیق است که موجب سردرگمی عقل می‌شود، چرا که این‌گونه شور و اشتیاق، خود را به وجود می‌آورد.

برداشت: چندین بار ماه کامل بر سر آن سفره شکست، وقتی دل شکسته‌ام چنین سفره‌ای را دید، پا در خون گذاشت.

برداشت: خوشبختی و کامیابی به دلیل توجه و محبت تو در حال افزایش است، تا زمانی که عشق به جهان و هیجانات دنیوی پا برجا بماند.

برداشت: ای شمس الحق، که مایه افتخار تبریزیان هستی،‌ چقدر نیکو هستی! تو راهنمای عالم و شاه دل‌ها هستی. ای کاش چهره‌ی زیبایت همیشه در دسترس باشد.