غزل شمارهٔ ۸۸۲

برداشت: سیاه‌پوشی در کفر و ناامیدی به مهدی موعود نوید داده شد و صدای زنگ طبل جاودانگی به گوش رسید و پادشاهی ابدی و ماندگار آمد.

برداشت: زمین به رنگ سبز درآمد و آسمان بار دیگر شکاف برداشت، و ماه نمایان شد و روح آزاد به کمال رسید.

برداشت: جهان پر از نعمت شده و خوشبختی به ما نزدیک است، چرا که بار دیگر آن چهره‌های زیبا به ما روی آورده‌اند.

برداشت: دل مانند یک ساز موزیکال شد که آوای آسمان‌ها را می‌نوازد. همچنین، احساسات و تفکرات عمیق احمدی به صورت هفت جلد کتاب به تصویر کشیده شده‌اند.

برداشت: عقل، در کنار سلطان عشق نشسته و به او می‌گوید که خوشبختی و موفقیت به تو روی آورده و نفس آزاد و رها به تو نزدیک شده است.

برداشت: دل عاشقان همانند یک فرستنده، پیامی را منتقل کرد که شبیه به مژده‌ای شیرین و خوشایند است و این پیام مثل شکر بر روی کاغذ نقش بسته است.

برداشت: چند نفر از روح‌های پاک باید زیر خاک صبر کنند؟ اکنون از قبر برخواسته و پیروزی مؤید فرارسیده است.

برداشت: در این بیت، به وقوع قیامت و روز رستاخیز اشاره می‌شود. طبل قیامت صدایی را به راه انداخته و زمان برپایی حشر و جمع شدن انسان‌ها فرا رسیده است. اکنون زمان آن است که مردگان دوباره زنده شوند و در صحنه‌ای جدید حضور یابند.

برداشت: آنچه در قبرها پنهان است، نمایان می‌شود و آنچه در دل‌هاست، به ظهور می‌رسد. وقتی صدای صور وزیدن گرفت، روح‌ها به سرانجام خود رسیدند.

برداشت: دیشب در آسمان شور و شوقی به پا بود که از سمت ستاره‌های خوشبختی ستاره‌ای روشن به زمین آمد.

برداشت: عطارد از دست لوح و قلم رها شد و شکست، پس زهره در پی او با حالتی مست به فرقد رسید.

برداشت: یک قرص ماه به سمت شیر (نماد قدرت و شجاعت) می‌رفت و از او فرار می‌کرد. به ساقی گفتم آیا این اتفاق خوب است؟ او پاسخ داد که نیازی به نگرانی نیست، زیرا مستی و غفلت به سراغ ما آمده است.

برداشت: عقل در این همهمه و شلوغی خواست که خود را نشان دهد، اما کودک هنوز کودک است، حتی اگر به الفبا رسیده باشد.

برداشت: بلند شو که این زمان، زمان ماست و پادشاه جهان متعلق به ماست. زیرا وقتی که او به ما توجه می‌کند، روح ما زنده می‌شود و عمر جاودانی به سر آمده است.

برداشت: می‌گوید: شاهدی که بی‌خبر و بی‌هیاهو است، به طور ناگهانی شراب را به وفور می‌ریزد و جمعیت برای لذت بردن به رقص و شادمانی می‌پردازند. این لحظه سرشار از شادی و نشاط است.

برداشت: باز سلیمان روح، ندا داد که صبح صادق فرا رسیده و سبب جذابیت بلقیس به درختان و کاخ‌های زیبا نزدیک شد.

برداشت: با وجود حسادت‌های بدخواهان و دشمنان، نور ایمان همچنان در دل و دیده‌ام روشنایی می‌بخشد و چشم‌های زندگی را به روشنی می‌کشاند.

برداشت: به خاطر نامحرمان، سکوت اختیار کرده‌ام. حالا بگو ای مطرب، وقت شادی و خوشی دائمی فرارسیده است.