غزل شمارهٔ ۸۷۰

برداشت: چشمم به شدت به دنبال آن دوست است و دل من هم بی‌تابی می‌کند زیرا نشانه‌هایی وجود دارد که او در حال آمدن است.

برداشت: این پرنده هدهد که متعلق به سپاه سلیمان است، در حال پرواز است و بلبل هم از باغ گل‌ها به اینجا می‌آید.

برداشت: یک جام مشروب بخر و اگر به خاطر فقر ناچار شدی خود را بفروشی، این کار را بکن چون خریدار به زودی می‌رسد.

برداشت: گوشی که در انتظار خبری خوش است، با دقت به صداها گوش می‌دهد و چشمی که از اشک پر شده، به شوق دیدار انسان‌های عزیزش، به سمت آنها خیره شده است.

برداشت: دل شکسته و پاره‌پاره شده، با تمام غم‌ها و دردهایش، در یک لحظه می‌تواند به اوج شادی و خوشبختی برسد.

برداشت: قدی که مانند ساز چنگ است و دلش از درد و غم پاره پاره شده، به هر نت و زخمه‌ای که به آن زده می‌شود، نشانه‌ای از شادی و نشاط می‌رسد.

برداشت: در اینجا اشاره به این است که گلی زیبا و دلربا به سمت خارهای خشن و دردآور می‌رود و این نشان‌دهنده این است که حتی در میان مشکلات و دردها، زیبایی و عشق می‌تواند وجود داشته باشد. زندگی می‌تواند در کنار سختی‌ها و موانع، تجربه‌های زیبا و معناداری را به ارمغان آورد.

برداشت: آنچه که عاشق با زبانی تهی و بی‌پناه می‌گوید دیگر نازک نیست. اکنون سپاه وصل به او نزدیک می‌شود.

برداشت: طوطی‌های عاشق پر و بال خود را گسترش داده‌اند، زیرا از سمت مصر قند با مقدار بسیار زیاد به ما می‌رسد.

برداشت: شهر در امنیت است، زیرا همه دزدان به خاطر ترس از رسیدن یک نگهبان سرسخت، فرار کرده‌اند.

برداشت: در شب، بسیاری از افرادی که به دنبال جعفر بودند، فرار کردند و خبر رسید که جعفر طیار در حال نزدیک شدن است.

برداشت: به طور واضح و روشن بگو که ویژگی‌های انسانی به دلیل عظمت صفات خداوند ناپدید شده است.

برداشت: ای بی‌پولان و بی‌نوا، در این زمانه سخت و سرد، باید بدانید که راهی به سوی روزهای روشن و دوباره پر از زندگی خواهید یافت. زندگی به شما خواهد رسید، اما نیاز به فداکاری و تلاش دارد تا به آن دست یابید.

برداشت: در سکوت و بی‌صحبتی، نور خورشید بدون پوشش و جلوگیری تابش می‌کند، زیرا این پوشش ناشی از گفتگوها و کلام است.