غزل شمارهٔ ۸۶۹

برداشت: هیچ کدام از مردان در زندگی خود، پیراهنی ندارند که بتواند به قبا تبدیل شود و به عبارتی، هیچ چیزی به مقام و ارزش والای انسان‌ها نمی‌رسد.

برداشت: به دقت نگاه کن، در این دنیا هزاران ترفند و فریب وجود دارد. افرادی که در ظاهر زیبا و جذاب به نظر می‌رسند، در واقع ممکن است به جای خیر، درد و رنج بیاورند.

برداشت: گل‌های زیبا و گوناگون که در کنار تو هستند، تو از آن‌ها می‌چشیدی و به تدریج رنگشان کمرنگ یا زرد می‌شود.

برداشت: مراقب باشید که مرده را از من دور کنید، چون در نهایت جان من نیز مانند او ترک خواهد کرد و جسمم سرد خواهد شد.

برداشت: با خدای خود ارتباط برقرار کن، زیرا در لحظه مرگ و سرنوشتت، این نقشه‌های شیطانی دیگر به کار نمی‌آید و بی‌نتیجه خواهی ماند.

برداشت: پاهایت را دراز نکن روی این زمین زیبا و نرم، چون اینجا فقط یک بستر موقتی است. از نور و روشنایی بترس.

برداشت: در این دنیا، احتیاط کن و بی‌هدف ارزش‌هایی را در معرض خطر قرار نده، زیرا ممکن است با کسی مواجه شوی که در کار خود بسیار ماهر است.

برداشت: به شکل ظاهری و سطحی توجه نکن، به عمق وجودی بپرداز. در جستجوی حقیقت و جوهر انسانی باش و سوار بر روح را در دل آن هیاهوی ظاهری پیدا کن.

برداشت: روی صورت‌ها چون گل است و این زیبایی قطعا از باغی به دست آمده است. اگر درختان گل نباشند، پس این زیبایی از کجا آمده است؟

برداشت: وقتی که سیب زنخ را دیدی، بدان که درخت سیب برای ارائه یک نمونه آمده است. این میوه برای خوردن نیست.

برداشت: عزم و اراده‌ات را بالا ببَر که اگر همت و اراده‌ات ضعیف باشد، شخصیتی حقیر می‌تواند تو را از مقام و منزلتت دور کند.

برداشت: بدون حرف و کلمه سخن بگو، مانند نطق فرشتگان است که بر سقف آبی آسمان قرار دارد.