غزل شمارهٔ ۸۶۳

برداشت: آتش به آرامی به دود گفت که از من جدا نمی‌شود و این رابطه برایش خوشایند است.

برداشت: او ارزش مرا می‌داند و سپاسگزار من است، زیرا در از بین رفتن خود، عود سود را مشاهده کرده است.

برداشت: تمام وجودش به عطر خوشی آغشته است و مانند عود خوشبو است. گره‌ها و مشکلاتی که در زندگی وجود دارد، یکی یکی باز می‌شوند و راهی برای گشایش پیدا می‌کنند.

برداشت: ای محبوب من که شعله‌ور شده‌ای، خوش آمدی! تو که در مسیر فنا هستی و جان‌باخته‌ای، افتخار دیده‌گانم هستی.

برداشت: نگاه کن که آسمان و زمین در واقع نشانه‌هایی از وجود هستند و در چنگال عدم قرار دارند. از این حال نادانی و از آن بلای سرد و تاریک بگریز.

برداشت: هر کسی که از فقر و نداشتن چیزها فرار کند، در واقع از خوشبختی و سعادت نیز دوری می‌جوید.

برداشت: اگر کسی از لوح نبود محو نشود، هیچ بهره‌ای نخواهد برد. ای محبوب، میان من و محو شدن، صلحی برقرار کن.

برداشت: تا زمانی که آن خاک سیاه از خود نگذرد و به فنا نرود، نه به افزایش می‌رسد و نه از رکود خارج می‌شود.

برداشت: تا وقتی که نطفه است و به وجود نیامده، نه قد و قامت سرو را پیدا کرده و نه زیبایی صورت را دارد.

برداشت: نان خورش یعنی آنچه که برای خوشمزه‌تر و مطبوع‌تر کردن نان با آن خورند مثل هر قسم از لبنیات یا میوه‌جات یا پخته‌ها و ...

برداشت: تا زمانی که سنگ سیاه از وجود خود رهایی نیابد، نه به طلا و نقره تبدیل می‌شود و نه در دنیای سکه‌ها و پول‌ها جا پیدا می‌کند.

برداشت: این بیت به نوعی به وضعیت انسان در عبادت اشاره دارد. در واقع، انسان در مقام بندگی و خضوع به پیشگاه پروردگار قرار می‌گیرد و با خشوع به انجام نماز می‌پردازد. در این حالت، ایستادن و نشستن در نماز نشان‌دهنده‌ی توجه و تمرکز او به خداوند است، که در آن حس بندگی و خاری به وضوح نمایان است.

برداشت: تو تمام عمر خود را در تلاش برای زندگی و بودن سپری کرده‌ای، اما یک بار هم باید تجربه کنی که نبودن چه حالتی دارد.

برداشت: فقر و نابودی تصادفاً نیستند، هر جا که نشانه‌ای از آسیب دیده می‌شود، نشان‌دهنده‌ی وجود آتش نیز هست.

برداشت: اگر عشق در زندگی ما وجود ندارد، پس چگونه می‌توانیم امیدوار باشیم، در حالی که او به طور ناگهانی قلب و سرنوشت ما را دزدیده است؟

برداشت: عشق به سوی ما می‌آید و هر روز ما را به سمت مدرسه‌ای می‌کشاند که در آن به یادآوری عهدها و وعده‌ها مشغولیم.

برداشت: از چشمان مؤمن، اشک‌ها مانند آب جاری می‌شود تا قلب را از کینه و نفاق پاک کند.

برداشت: تو در خواب هستی و آب حیات به تو می‌رسد، از خواب بیدار شو و جام جاودانگی را بگیر.

برداشت: عشق باقی مطالب را با تو در دلش می‌گوید و نه با من. مانند اصحاب کهف، هم بیدار باش و هم آرام.