غزل شمارهٔ ۸۵۰

برداشت: خانه‌ای پر از شادمانی و خوشحالی است که مستان و شادکامان جدیدی به آن ملحق شده‌اند. این افراد دیوانه‌وار و بی‌پروا زنجیرهایی که آن‌ها را محدود کرده بود، شکستند و به آزادی رسیدند.

برداشت: ما حسابی محتاط بودیم تا آن‌ها صدای ما را نشنوند، اما به نظر می‌رسد که تقدیر کار خود را کرده و صدای دهل را به گوششان رسانده است.

برداشت: تمامی جان‌های شاد و سرمست، که دل‌های عاشق و عارف دارند، ناگهان قفس را شکستند و مانند پرنده‌ای آزاد به پرواز درآمدند.

برداشت: شراب‌نوشان بطری‌ها را شکستند و بر صحراها نشسته‌اند. خداوند، نمی‌دانم چه شرابی نوشیدند یا چه لذتی چشیدند.

برداشت: دیروز از راه رسیدم و گروهی را دیدم که به این صورت بودند. من خود را به طرف آن‌ها کشیدم و آن‌ها نیز مرا به سوی خودشان جذب کردند.

برداشت: کسی که انتخابش جان و روح است، بر بلندای آسمان قرار می‌گیرد. اما دیگران که او را می‌بینند، تنها با چشمان خود او را می‌نگرند.

برداشت: ساقیی ظاهر شد و به خاطر او آسمان به هم ریخت. از آن زمان، شراب تلخی به دست آورد و خیکش را پاره کردند.