غزل شمارهٔ ۸۴۶

برداشت: بیمار مبتلا به صفرا نمی‌تواند طعم شیرینی را بچشد و هیچ کس که دلش سنگی است، نمی‌داند قلب پُر از احساسات را چه حس گرانبهایی دارد.

برداشت: هر عنکبوتی که در تار و پود خود می‌بافد، آنچه از احساس و هنر خود دارد را نمی‌تواند با احساس دیگری مقایسه کند.

برداشت: هر کس که به خاطر مشکلات یا ناملایمات سرش به زمین بیفتد و در حال نوشیدن میخواد که لذت ببرد، مستی و سرخوشی‌اش به قلبش می‌رسد و دیگر نمی‌داند که پاهایش در کجا قرار دارند.