غزل شمارهٔ ۸۴۰

برداشت: بعد از اینکه به حالت جنون و شوق دست یافتی، به نظر می‌رسد که آن شور و حال کجا رفت؟ آیا اصلاً چیزی وجود نداشت یا اگر بود، در نهایت از بین رفت؟

برداشت: انکار نکن و به عصای موسی نگاه کن؛ در یک لحظه این عصا به چیزی بد تبدیل شد و در لحظه‌ای دیگر به اژدها تبدیل گردید.

برداشت: این بیت به تصویر کشیدن قدرت و هیبت شخصی شبیه به اژدهاست که با لب‌ها و بیان خود تأثیر زیادی بر جهان می‌گذارد. او به گونه‌ای عمل می‌کند که انگار می‌تواند با یک اشاره، همه چیز را دگرگون کند، و در عین حال در لحظه‌ای دیگر به سادگی و ظاهری معمولی برمی‌گردد.

برداشت: در این بیت اشاره به بیگ بنگ و آفرینش اولیه کائنات است .جرم متمرکزی که فشرده و حاوی اطلاعات آفرینش و رشد های بعدی است (گوهری چون بیضه)  انفجار به جوشش تشبیه شده   روی کره زمین اول مذاب بود بعد بخارات تشکیل شد (جو زمین)

برداشت: واقعاً در دل حقیقت، سربازی پنهان است که به صورت مداوم به ما حمله می‌کند و در نهایت، در اصل وجودش آشکار می‌شود.

برداشت: اگرچه او از ما پنهان شده و در دنیایی دیگر رفته است، تا زمانی که او را از یاد نبری و فراموش نکنی، حتی اگر از نظر دور شده باشد.

برداشت: حالت های ادم مثل تیر است در کمان قالب -توی کمان انهارو نگاه نکن توی نشانه اثر کرده،یعنی:هر اتفاق هر تلنگر و هرحسی که ممکنه در جایی بهش برسیم که ممکنه در اینده ازیاد برده باشیم در واقع در جان ما اثرشو گذاشته

برداشت: هرچند صدفی از ساحل، قطره‌ای را برداشت و در دریا گم شد، اما غواصی ماهر به جستجوی او خواهد پرداخت.

برداشت: از عشق و علاقه مرد و زن، احساسات و عواطفی به وجود آمد و در این میان، از آن دو، دنیایی جدید و زنده شکل گرفت که همچون یک خیمه در آسمان قرار گرفت.

برداشت: سپس از دنیای وجود، کسانی به سوی انسانیت آمدند، عقل به عنوان وزیر او انتخاب شد و دل به پادشاهی رسید.

برداشت: پس از مدتی دل به یاد شهر جاودان افتاد و تمامی سپاهیان به دنیای باقی پانهادند.

برداشت: به نظر می‌رسد که زمانی که خواب به سراغ می‌آید، درک و معانی جدیدی نمایان می‌شود و ذهن به آرامی به حل مسائل و پیچیدگی‌ها می‌پردازد.