غزل شمارهٔ ۸۳۶

برداشت: اگر به دوستانت و به شب‌های بی‌خوابی توجهی نکنی، چه بر سرت خواهد آمد؟ و اگر در روزهای جدایی تلاش نکنی، چه بر تو خواهد گذشت؟

برداشت: اگر روزها را به شب و شب‌ها را به روز تبدیل کنی، برای دل یاران چه اتفاقی خواهد افتاد؟

برداشت: اگر دو چشم تو روشن شود، چه اهمیتی دارد که چشم شیطان کور شود؟

برداشت: اگر به خاطر پاشیدن عطر گل‌هایت، تمام دنیا پر از گل و ریحان شود، چه اتفاقی خواهد افتاد؟

برداشت: وقتی که آب حیات در جایی وجود داشته باشد که تاریکی بر آن مستولی است، چه اتفاقی برای شهرها و بیابان‌ها خواهد افتاد؟

برداشت: اگر مثل سبزه‌های تازه روییده، سرشار از زندگی و نشاط شوی، آن وقت در کنار چشمه حیات چه تحولی در خود مشاهده خواهی کرد.

برداشت: اگر چند مهمان از سفره‌ی کرم و نعمت تو سیر شوند، چه اتفاقی می‌افتد؟

برداشت: اگر تو با دلجویی و زندگی دوباره به کسی جان ببخشی، حال و روز دو یا سه نفر بی‌جان چه خواهد شد؟

برداشت: اگر سوار بر اسب به میدان بیایی، سینه‌ات مانند میدان بزرگ و وسیع خواهد شد.

برداشت: اگر چهره‌ات را مثل ماه نشان بدهی، زیبایی تو باعث می‌شود که زهره هم در نظرها کم‌رنگ شود.

برداشت: اگر جامی پر از می بر روی سر خماران بریزد، چه اتفاقی خواهد افتاد؟

برداشت: اگر ما لباس نو بر تن کنیم، چه فرقی به حال ما غلامان تو خواهد کرد ای السلطان؟

برداشت: اگر تو هم مانند موسی عصایی در دست بگیری و آن را به شکل ثعبان درآوری، چه اتفاقی خواهد افتاد؟

برداشت: اگر از دریا یک گرداب به ارمغان آوری، مانند آن کف که موسی (ع) بر روی دریا دید، چه اتفاقی خواهد افتاد؟

برداشت: اگر سلیمان به موران بیاید و مور هم سلیمان شود، چه اتفاقی خواهد افتاد؟

برداشت: سکوت کن و ساکت باش؛ اگر حرفی نزنی، چه فرقی می‌کند که اوضاع به هم ریخته باشد؟