غزل شمارهٔ ۸۳۳

برداشت: مرگ ما مانند عروسی جاودانی است. راز این موضوع چیست؟ او یگانه است.

برداشت: خورشید از درزهای نور خود جدا شد و درها بسته شدند، و عددها ناپدید شدند.

برداشت: عددهایی که نشانه‌های انگور هستند، در شیره‌ای که از انگور چکیده شده، وجود ندارند.

برداشت: هرکس که زنده است به نور الهی وابسته است و مرگ این روح برای او نیست و او از رحمت خداوند بهره‌مند خواهد شد.

برداشت: بدی و خوبی دیگران را نگویید، زیرا آنان از نیک و بد گذشته‌اند.

برداشت: بهتر است در مورد مسائل یا واقعیات صحبت نکنید که در آن‌ها اطلاعات کافی ندارید، زیرا ممکن است باعث سوءتفاهم یا مشکل شود. در عوض، به جنبه‌های مثبت و روشن‌تر بپردازید که درک بهتری از موضوع ارائه دهد.

برداشت: چشم هیچ چیز پنهانی را ندیده و از هیچ رازی دور نشده است.

برداشت: چشمان او چون نور الهی است؛ بنابراین، بر آن نور چگونه می‌توان پوششی قرار داد؟

برداشت: همه نورها از حقیقت سرچشمه می‌گیرند، اما تو نباید همه آن‌ها را به عنوان نور مطلق و بی‌نقص بشناسی.

برداشت: نور پایدار و باقی، نور خداوند است و نور زائل، صفت جسم و دنیا است.

برداشت: در این دنیا، چیزی که در چشم مردم دیده می‌شود، تنها نوری است که خداوند برای برخی افراد خاص آن را حقیقتاً روشن کرده است.

برداشت: آتش ابراهیم به نور تبدیل شد و چشم‌های خر به خاطر صفات بینایی خردمند، در حیرت ماندند.

برداشت: ای خدایی که بخششت را دیده‌ام، چشمانم به شوق تو پرواز می‌کند.

برداشت: ستاره‌شناسان به جستجوی تو پرداخته‌اند و در این مسیر، مراقبت و رصد دقیق از آسمان را آغاز کرده‌اند.

برداشت: یا اگر او را دیدی، از دیدار تو لذت ببرد؛ وگرنه به خاطر این عیب، او را نکوهش نکن.

برداشت: هر لحظه جانت را به خوبی نگاه کن و از دام زیبایی و جذابیت او حفظش کن.

برداشت: چشم من در خواب توست، و این بیداری نشان‌دهنده کمال و رشد است.

برداشت: اما در خواب، تعبیر تو را نمی‌تواند ببیند؛ خوابش به دنیا بی‌توجهی حسد را به همراه دارد.

برداشت: اگر انسان به زیبایی عشق خداوند توجه نداشته باشد و در این راه تلاش نکند، روحش از عشق می‌سوزد و در نهایت به مرگ منتهی می‌شود.