غزل شمارهٔ ۸۲۳

برداشت: زندگی در انتظار فردایی بهتر سپری می‌شود، در حالی که فرد به شکلی ناآگاهانه به شلوغی و هیاهوی روزگار گرایش پیدا می‌کند.

برداشت: امروز به وضعیت زندگی خود توجه کن و ببین در چه مسیری در حال حرکت هستی.

برداشت: زندگی ما مانند پولی است که هر لحظه از دست می‌رود. بعضی وقت‌ها در زندگی به چیزهایی می‌پردازیم و بعضی وقت‌ها به چیزهای دیگر، اما در هر حال هر نفس عمر ما به تدریج سپری می‌شود.

برداشت: مرگ هر فردی را به خود می‌خواند و از شدت قدرتش، حتی افراد عاقل و باهوش نیز تحت تاثیر قرار می‌گیرند و حال و زنده بودنشان را از دست می‌دهند.

برداشت: مرگ در راه ایستاده و در انتظار است، و خواجه با نیت تماشا به سوی او می‌رود.

برداشت: مرگ همیشه به ما نزدیک است، اما ذهن غافل ما از آن دور می‌شود و توجهی به آن نمی‌کند.

برداشت: بدن را نپرورش، زیرا که بدن قربانی است؛ اما دل را پرورش ده، چرا که دل به اوج می‌رود.

برداشت: این مردار را چرب و شیرین نکن، چرا که بدن پرورده، رسوا می‌شود.

برداشت: از حکمت و دانش به روح خود نیرو و قوت ببخش تا بتواند به جاهای بلند و معنوی برود.

برداشت: حکمت تو از صلاح‌الدین به وضوح می‌رسد، زیرا او مانند خورشید، یکتاست و به تنهایی می‌درخشد.