خنده از لطفت حکایت میکند
ناله از قهرت شکایت میکند
این شعر به بیان تضادهای عشق و تأثیرات آن بر احساسات انسانها میپردازد. خنده و ناله، دو احساس متضاد، هر دو از یک عشق واحد نشأت میگیرند. عشق میتواند نعمت و لطفی باشد که انسان را فریب دهد، اما همچنین ممکن است قهری باشد که سبب ناامیدی و یأس شود. شاعر به تأثیر مثبت عشق بر زندگی اشاره میکند و از آن به عنوان شفیع و حامی یاد میکند که میتواند انسانها را در شرایط سخت یاری کند. او همچنین به شکرگزاری از عشق و تاثیر آن بر طول عمر و زندگی بیحد و غایت اشاره دارد و در نهایت تأکید میکند که عشق خود تفسیر تمام آیات و معانی عمیق زندگی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
خنده از لطفت حکایت میکند
ناله از قهرت شکایت میکند
این دو پیغام مخالف در جهان
از یکی دلبر روایت میکند
غافلی را لطف بفریبد چنان
قهر نندیشد جنایت میکند
وان یکی را قهر نومیدی دهد
یأس کلی را رعایت میکند
عشق مانند شفیعی مشفقی
این دو گمره را حمایت میکند
شکرها داریم زین عشق ای خدا
لطفهای بینهایت میکند
هر چه ما در شکر تقصیری کنیم
عشق کفران را کفایت میکند
کوثر است این عشق یا آب حیات
عمر را بیحد و غایت میکند
در میان مجرم و حق چون رسول
بس دوادو بس سعایت میکند
بس کن آیت آیت این را برمخوان
عشق خود تفسیر آیت میکند