غزل شمارهٔ ۸۱۰

برداشت: شیری را با شکر ترکیب کردند، همچنان که عاشقان نیز با یکدیگر در هم آمیختند.

برداشت: روز و شب را کنار هم گذاشتند و نور خورشید را با نور ماه ترکیب کردند.

برداشت: رنگ و رخسار محبوبان و عاشقان، همچون نقره و طلا با هم در هم آمیخته است.

برداشت: وقتی بهار ابدی حقیقت فرارسید، شاخه‌های خشک و تر با هم در هم آمیختند.

برداشت: شخصی از گروه رافضی برای نشان دادن اینکه علی و عمر با هم ترکیب شده‌اند به دندان خود اشاره کرد.

برداشت: در این لحظه هر دو پادشاه بر یک تخت نشسته‌اند، اما در واقع آن‌ها در یک کمر به هم پیوسته‌اند و از هم جدا نیستند.

برداشت: شب قدر به‌روشنی نمایان شد و مانند عید به نظر می‌رسد؛ در این شب، فرشتگان با انسان‌ها ارتباط برقرار کردند.

برداشت: این دو نفر که به هیچ وجه از هم بیزار نیستند، به خوبی با یکدیگر هماهنگ و همزبان شده‌اند.

برداشت: تمام موجودات و هر آنچه از وجود کل پدید آمده‌اند، مانند کودکانی هستند که با پدر خود در هم آمیخته‌اند.

برداشت: خیر و شر، خوب و بد، و همه چیزهایی که موجودات دارند، به خاطر این است که در طبیعت، خوب و بد با هم آمیخته شده‌اند.

برداشت: من سکوت کردم و تو ادامه‌ی داستان را بفهم، زیرا این نگاه من با آن نگاه تو ترکیب شده است.

برداشت: به خاطر نور شمس تبریزی، بدنم به مانند شمعی شده که با شعله‌ها و زبانه‌های آتش در آمیخته است.