غزل شمارهٔ ۸۰۱

برداشت: در این گوشه، لذتی وجود دارد که باید قدر آن را بدانید. در کنار این لذت، فرصتی هم هست که رقبای شما از رسیدن به این موقعیت محرومند.

برداشت: اگر شکر را با شیر مخلوط کنید، ترکیبی لطیف و خوشمزه به دست می‌آید که نشان‌دهنده پاکی و زیبایی در خوراکی‌ها است. شما نیز با ظرافت و لطافت خود، ارزشمند و بااستعداد هستید.

برداشت: چیدن دانه‌ها چه بی‌رحمی است! این کار را نکنید، زیرا امیران دارای دوصد بخش و صد انبار هستند.

برداشت: چطور ممکن است در برابر چهره‌های زیبا کسی روحش زنده نشود؟ چرا باید در چنین موقعیتی دل خود را بشکنیم و ناراحت شویم؟

برداشت: دست خود را به دامن او بچسبانید و او را مانند گلی زیبا و با لطافت بپرورید، نه اینکه آن باغ را خراب کنید.

برداشت: رنگی که به چشمانت می‌بخشد، برای جان و زندگی‌ام خاص نیست. ای مه خوبان، چرا چنین تصوری درباره من دارید؟

برداشت: وقتی نمی‌دانید که مسیر خانه‌تان کجاست، به این معنی است که به هم پیوسته‌اید. همچنین وقتی نه سر و نه قلب خود را نمی‌شناسید، این نشان می‌دهد که در این دنیا تنها برای خرید و فروش آمدید.

برداشت: مصری که در زیبایی‌اش مانند یوسف است، به مانند لب‌های شیرین و وفاداری، خوشبختی و شکرگزاری را به ارمغان می‌آورد.

برداشت: شما از ابتدا و به طور طبیعی دارای مقام و ثروت هستید، هرچند امروز به‌طور ظاهری خود را به حالت گدا و بی‌نیاز نشان داده‌اید.

برداشت: کسانی که مشروب را در دست دارند، در حال نزدیک شدن و صحبت کردن با شما هستند. اگر احساس کسالت یا دردی دارید، بهتر است به سمت محل خوش‌گذرانی و شادی بیایید.

برداشت: همه می‌کوشند تا در جستجوی کمال و زیبایی باشند، اما هر کدام از آن‌ها در عمق خود عیب و نقص‌هایی دارند. به همین خاطر، وقتی در جمعی با بصیرت و آگاه قرار می‌گیرند، با واقعیت‌های خود بیشتر آشنا می‌شوند.

برداشت: شمس تبریز به وضوح نمایان شد و دیگر دلیلی برای پنهان کردن نیست. چشم‌ها و دل‌های جستجوگر را به او بسپارید تا از زیبایی او بهره‌مند شوند.