غزل شمارهٔ ۷۹۲

برداشت: باشد که همیشه سرت پر از شادی و لبانت خندان باشد. امید دارم که دل عشق همیشه به خاطر تو شاد و شاداب باشد.

برداشت: غمگینی که بر تو نظر می‌اندازد و دلش شاد نمی‌شود، همه جا ناامید و پریشان حال است.

برداشت: وقتی انسان به اشتباهاتش پی می‌برد و توبه می‌کند، دوباره به سمت نیکی برمی‌گردد. در این حالت، اوضاع و احوالش بهبود می‌یابد و به مقام و جایگاهی بلند می‌رسد.

برداشت: نور احمد، که اشاره به نور و فضیلت پیامبر اسلام دارد، در دل غیرمسلمانان نیز روشنایی می‌بخشید. امید است که سایه حکومت و قدرت او بر تمامی مردم جهان تابان و روشن باشد.

برداشت: حضرت مصطفی، همه گمشدگان را از بیابان‌های زندگی به راه راست هدایت می‌کند تا همیشه و برای همیشه رهبری کنند.

برداشت: آن خیال زیبای او که دل‌ها را روشن می‌کند، و آن چاشنی دلنشینش بر روی این سفره باشد.

برداشت: جزء کوچک‌ترین لیوان از مجلس خوش ایشان، دل ما به مانند شیشه‌ای زینت‌بخش شده و امیدواریم که مانند ایشان شاداب و با صفا باشیم.

برداشت: شمس تبریز، تو که به رازهای عمیق آگاهی، نام دلنشین تو مانند دوایی است که برای هر درمانده و گمشده راهگشا خواهد بود.