غزل شمارهٔ ۷۸۸

برداشت: او شادابی و خوشی را در زندگیش از دست داده و احساس می‌کند که مانند طوطی، بی‌خوشی و بی‌گل و بوستان است. در واقع، در این دنیای بی‌عشق و بی‌محبت، او نمی‌داند چه کار باید بکند.

برداشت: آن کس که از عشق و وصال تو به کمترین چیز راضی نمی‌شود، در حالی که در دنیا، خیلی چیزها بر اساس سنجش و معیارها بررسی می‌شود، با این حال نمی‌تواند به آنچه که در نظرش مهم است، دست یابد.

برداشت: آن دریای وسیع تو مانند خاشاکی است که به آسانی بر روی آن شناور می‌شود. حال اگر از آن دریا بخواهند گوهر ایمان را استخراج کنند، چه می‌تواند انجام دهد؟

برداشت: گرما و زیبایی یک گرمابه، برای آن چه لذتی دارد اگر در مکانی دیده شود که روح و جان ندارد؟ یک صورت بی‌جان چه تاثیری می‌تواند بگذارد؟

برداشت: من نه به خوبی‌ها فکر می‌کنم و نه به بدی‌ها، دل من که در این شب جدایی تشنه است، نمی‌داند چه باید بکند.

برداشت: دل من در انتظار است و اعضای بدنم به شوق عشق او به حرکت درآمده‌اند. عشق در نهایت چه کار می‌تواند بکند اگر غیر از نیکی و kindness باشد؟

برداشت: او که دست ندارد، چگونه می‌تواند در روز فداکاری چیزی به دست آورد؟ و او که پای ندارد، در زمان حرکت چگونه می‌تواند کاری انجام دهد؟

برداشت: در اینجا گویا فردی به عشق و علاقه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که دل عاشق نمی‌تواند تحت تأثیر محیط و شرایط اطرافش باشد. او به تضاد و تفاوت‌هایی در زیبایی و جذابیت اشاره می‌کند و به نوعی این شرایط را بی‌معنا می‌داند. به عبارت دیگر، او تأکید می‌کند که عشق واقعی فراتر از زیبایی‌های ظاهری است و در دل انسان سرشار از احساس و شور و شوق است.

برداشت: آن شخص که از باده جانش شاداب نشده و سرش گرم نمی‌شود، در میان مستان افسرده و سرد چه باید کند؟

برداشت: وقتی که فردی مانند شیر از صفات منفی خود فاصله می‌گیرد و به دنبال ویژگی‌های مثبت می‌رود، در این شرایط آیا زیبایی و جذابیت‌های دیگران چه تأثیری می‌تواند بر او داشته باشد؟

برداشت: اگرچه فرعون ظاهری مزیّن و زیبا دارد، اما وقتی صحبت از حقایق و پیام‌های عمیق الهی به میان آید، او چاره‌ای جز تسلیم در برابر موسی و رسالت او ندارد.

برداشت: این شخص به خاطر حرص و طمعش، به مانند لقمه‌ای می‌ماند که هرگز نتوانسته از آن بهره‌برداری کند، حالا چه به دم عیسی متوسل شود و چه به حکمت لقمان، به جایی نخواهد رسید.

برداشت: خودت را جمع و جور کن و دیگر بیهوده صحبت نکن. اگر دلت بی‌قرار است، چند کلمه نامفهوم چه کمکی می‌تواند بکند؟

برداشت: شمس تبریز در صبحی شیرین و دلنشین، عاشق چگونه می‌تواند در تاریکی شب به سمت قبله‌ای پنهان راه بزند؟