غزل شمارهٔ ۷۷۳

برداشت: سحر که مانند پادشاه زیبایی‌ها به دنیای ما آمد، مثل ساقی‌ها به همراه جام و ظرف نوشیدنی بود.

برداشت: من نه ظرف شرابش را دیدم و نه از جامش نوشیدم، اما به قدری باده در من جاری شد که هزاران موجش در ذهنم شکل گرفت.

برداشت: این عبارت به معنای این است که شخص احساس آزادگی و ترقی فوق‌العاده‌ای دارد، مانند این که بال و پرش به بی‌نهایت گشوده شده است. او به شدت تحت تأثیر نور و درخشش آفتاب است و در عین حال به زیبایی و آرامش ماه و ستاره‌ها نیز توجه دارد. این احساس می‌تواند نماد امید، آزادی و روحیه‌ای بلندپرواز باشد.

برداشت: وقتی که زیبایی او را دیدم، به خاطر خوشحالی و شادی، چشمانم از زیبایی او فراتر رفت و از دو جهان بالاتر رفت.