غزل شمارهٔ ۷۵۷

برداشت: اگر تو به ستایش و وصف آن معشوق بپردازی، حتی اگر حسودان ناراحت شوند و حسادتشان بیشتر شود، این حسادت به خاطر تقدیر از زیبایی او کاهش نخواهد یافت.

برداشت: هرچند وصف شراب از زبان هوشیار زیبا نیست، اما مستی که در پی آن است، به چه کارش می‌آید وقتی که با غمزه‌ای مست شده است؟

برداشت: باید گفت که از آن شراب شاداب و سرمست شده‌ای و به لباس و دل خود توجهی نداری، زیرا زیبایی‌های او دل و سرپوشت را ربوده است.

برداشت: اگر چه ممکن است تو وجودی دو صد برابر داشته باشی، اما در واقع در وجود او، چیزی نیست. پس از آن رو، شاید به خاطر آن وجود، گشتن و جستجو بی‌فایده باشد.

برداشت: نیمه شب بیدار شدم و دل خود را نیافتم. دور و بر خانه را جستجو کردم تا ببینم این دل چه چیزی برای او داشت.

برداشت: وقتی به جستجوی خود ادامه دادم، در هریک از خانه‌ها، مرد بیچاره‌ای را پیدا کردم که در گوشه‌ای نشسته و با ناله دعایی به سمت خداوند می‌کرد.

برداشت: گوشم را تیز کردم تا ببینم چه کسی برای وصل شدن التماس می‌کند. او را دیدم که در پی ناله‌اش، زبانش را باز کرد و شروع به گفتگو کرد.

برداشت: ای پنهان و پیدا، این دردی که در دل دارم، به روشنی برای تو مشخص است؛ درون من آتش است و در ظاهر، فقط آه و دود به نمایش گذاشته‌ام.

برداشت: برای اینکه خوبان را پیدا نکنی، در دلشکستگی‌ها و ناامیدی‌ها، صدها مسیر را امتحان کن؛ اما بدان که در جستجوی خوبی، باید همیشه به جوی محبت و نیکی بپیوندی.

برداشت: در سکوت و تاریکی شب، او نشانه‌های پادشاه را به یاد می‌آورد، اما نامش را بر زبان نمی‌آورد.

برداشت: در آن لحظه، زیر زبانی نام یارم را می‌گفتم و هرچند که نامش از عود خوشبوتر است، اما نمی‌خواهم نامش را بگویم.

برداشت: چون در خیال من، فردی به آرامی به سخنان من گوش می‌دهد، در این شب که مشغول آوای محبت و دوستی هستم.

برداشت: برای من دشوار است که نام زیبا و دلنشین او را برای کسی ببرم که از روی نادانی و کاهلی به عظمت آن نام توجهی نکرده است.

برداشت: اگر به من عزت بخشند، غیرتم به آتش می‌افتد. در اینجا، من در وضعیت ناتوانی قرار دارم و او بدون راه و مسیر مشخصی، به من نزدیک می‌شود.

برداشت: صدایی از آسمان به تو می‌گوید که آن شخص را به یاد داشته باش و نگران هیچ‌کس نباش، حتی در یادآوری نام او. ای کسی که به عصبانیت و لجاجت می‌پردازی، غم و اندوه را فراموش کن.

برداشت: چون نام او کلید دستیابی به آرزوهایت است، به سرعت نام او را ببر، تا درها به رویت گشوده شود.

برداشت: دل من طاقت گفتن نام او را نداشت و در دل من همچنان بسته ماند تا صبح شد و ناگهان خورشید ظهور کرد.

برداشت: با هزاران ناله و فریاد در تبریز، دل من مجروح و بی‌هوش افتاد و احساساتم را به هم ریخت.

برداشت: زمانی که بی‌هوش شدم، نام آن عزیز شمس‌الدین بر روی او در آن دریای فراوانی و generosity نقش بست.