غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۵۳

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

هم لبان می‌فروشت باده را ارزان کند

هم دو چشم شوخ مستت رطل را گردان کند

۲

هم جهان را نور بخشد آفتاب روی تو

زهر را تریاق سازد کفر را ایمان کند

۳

هر که را در چشم آرد چشم او روشن شود

هر که را از جان برآرد غرقه جانان کند

۴

چونک بر کرسی برآید پادشاه روح او

چرخ را برهم دراند عرش را لرزان کند

۵

آنک از حاجت نظر دارد به کاسه هر کسی

لطف او برگیرد و همکاسه سلطان کند

بازگشت به سروده‌های مولانا