غزل شمارهٔ ۷۵۲

برداشت: دل من هم راه را نشان می‌دهد و هم در مسیر خودش حرکت می‌کند. همچنین دل من هم به دام می‌افکند و هم برایش ارزش و اعتبار قائل می‌شود.

برداشت: دل من با ناله و آه می‌گوید که مسیر من را تغییر داده‌اند و همزمان دل من به راه و روش بی‌خودان و نادانان می‌رود.

برداشت: دل من به اندازه شحنه‌ای که دزدان را می‌جوید، در جستجوی چیزی یا کسی است. همانند دزدان که در نیمه شب به راه می‌زنند و در حرکتند.

برداشت: هر گاه که حقیقت در دل من فرمانروایی می‌کند، احساس بلندی و معنویت را تجربه می‌کنم؛ اما گاهی هم مثل مرغی که سرش قطع شده، در آشفتگی و پریشانی به خداوند ناله می‌زنم.