غزل شمارهٔ ۷۴۸

برداشت: ساقی همه از تو به شوق و افتخار صحبت می‌کنند، اما نگاه تو باعث مستی و بی‌خودی ما شده است. دل و جان ما نیز تحت تأثیر زیبایی و جذابیت تو به حالتی سرمست و غرق در خواب رفته‌اند.

برداشت: ای کسی که نوشیدنی‌ات هوش‌ها را از یاد می‌برد، عشق تو از شدت شورش، عقل را نیز ناتوان می‌سازد.

برداشت: چنان که زنان مصر که به زیبایی یوسف دل باخته‌اند و جانشان آزرده است، همیشه در بازار، هیجان و شور و شوقی وجود دارد.

برداشت: ای ساقی، با تو از دست دادن دیگران بی‌نتیجه است، زیرا من از تو همیشه بهره‌مند هستم و مستی من از وجود توست.

برداشت: ای کاش اندیشه‌هایمان پُر از شادی و احساسات خوب باشد و دل‌های ما نیز سرشار از عشق و محبت گردد. امید است که زندگی‌مان با عشق و آب و هواهای خوشی پر شود.

برداشت: پادشاه زیباخوی ما و عشق ما را به خود مشغول کرده است. جان ما در دست یارمان است و امیدواریم که بخت و سعادت نیز یار ما باشد.

برداشت: ما سرشار از شور و نشاط هستیم و در عین حال به یکدیگر عشق می‌ورزیم. وجود ما همواره به رازهای زندگی و طبیعت جذب می‌شود.