غزل شمارهٔ ۷۳۵

برداشت: شب گذشته، فیل ما دوباره از هندستان به یاد ما آمد. او به قدری دیوانه‌وار بود که پرده شب را درید و تا صبح ادامه داد.

برداشت: دیروز جام‌های شراب پر از نوا و شادی بود، ای کسی که تا روز قیامت عمر ما چون دیروز خوش و پر برکت باشد.

برداشت: شراب‌ها به خاطر او در حال جوش و خروش‌اند و عقل‌ها از عشق او بی‌خبر و غافل. هم اجزا و هم کل، هم خار و هم گل، به خاطر زیبایی او در شادی به سر می‌برند.

برداشت: صدای خوش مشروب‌نوشان تا آسمان به بلندای خود رسیده بود. در دستان ما شراب بود و در سر ما نسیم و خوشی جریان داشت.

برداشت: در آسمان صدها هزار صدا از آنها به گوش می‌رسد و در آنجا که سجده کرده‌اند، شمار زیادی از کیقبادها وجود دارد.

برداشت: در روزی که پیروزی و خوشبختی برای ما رقم خورد، در شب‌های گذشته این موضوع در دل ما بود. ناگهان چنین روزی با دوستی‌های صمیمانه به دنیا آمد.

برداشت: دریا به علتی از شب آسمان چیزی را به خود می‌زند و آن را با افتخار بر سر و رویش می‌نهد.

برداشت: هر چیزی که در دنیای مادی و ظلمت، راه را بسته بود، نور آسمانی و رحمت الهی آن درها را باز می‌کرد.

برداشت: اگر احوالات فانی و مادی ما از بین برود، چه اشکالی دارد؟ زیرا فقط کسی که به حقیقت آنچه می‌خواهد دست یابد، باقی خواهد ماند.

برداشت: ای مسلمانان، عمرتان را دوباره آغاز کنید، زیرا محبوب و معشوق به سوی نیستان (دنیای عشق و محبت) آمد و به عاشقان حق و سهم داد.

برداشت: دوست ما از این پس کسانی را که در قعر محنت و سختی افتاده‌اند، معذور می‌داند؛ زیرا در هر جایی که کسی باشد که به جمع‌کردن گناهکاران پرداخته، هیچ‌کس در آنجا باقی نمی‌ماند.

برداشت: توجه کنید مسلمانان! نعمت و رحمت الهی همچون دریایی جوشان و بی‌نهایت است که قدرت علم و استدلال و مدارک انسانی را ناپدید کرده است.

برداشت: این بیت به مفهوم توجه و لطفی اشاره دارد که از سوی شخصیتی بزرگ و نیکوکار به کسی دیگر می‌شود. در اینجا به یوسف اشاره شده که به عنوان فردی محبوب و مورد احترام در مصر شناخته می‌شود. به عبارت دیگر، هر کسی که در زندگی خود چنین عنایتی را دریافت کند، باید در بازار زندگی به نوعی مورد معامله قرار گیرد و اهل اهتمام و محبت باشد.