غزل شمارهٔ ۷۱۱

برداشت: امروز عزیز دل ما نیامد، آن معشوقه و دوست ما هم نیامد.

برداشت: آن گلی که در دل باغ زندگی و روح ماست، امشب به نزد ما نیامد.

برداشت: در بیابان با شجاعت و آزادی مانند آهو خواهیم دوید، اما بوی خوش مشک هنوز در دسترس ما نیست.

برداشت: ای زینت و رونق مطربان، بدان که اگر تو نباشی، کار ما رونق نخواهد گرفت.

برداشت: نوازندگی نای و دف را متوقف نکن، زیرا هنوز آرامش و قرار ما نیامده است.

برداشت: ساقی جان ما را ترمیم نکرد و همچنان تشنگی ما برطرف نشد.

برداشت: شمس تبریز توضیح بده که چرا مانند فصل بهار بر ما نگذشته‌ایم.