غزل شمارهٔ ۷۰۱

برداشت: آن آقا که چهره زیبا و دلنشینی دارد، چرا بازار من ارزش و قیمتی ندارد؟

برداشت: به او نگاهی نکن و فریب زیبایی‌اش را نخور، بهتر است که خواسته‌ات را از او درخواست نکنی تا از آنچه در اختیار دارد، آگاه نشوی.

برداشت: نقد او را بررسی کن و ببین که چه مقدار ارزش دارد، در مقایسه با دیگران چه حقایق و فریب‌هایی را به همراه دارد.

برداشت: اگر ابزار و وسایل لازم را نداری تا چیزی را اندازه بگیری، بهتر است به این نکته توجه کنی که درستی و پاکی چیزی بیشتر از آن است که فقط به اندازه‌گیری آن بپردازی.

برداشت: در صحبت‌های او، افرادی که در جستجوی معانی و فهم هستند، متوجه می‌شوند که از بوی شراب جاودانگی چه درسی می‌توان گرفت.

برداشت: خوشا به حال کسی که از خود گذشته و به جستجوی معنای حقیقی زندگی پرداخته است، زیرا از مقام والای وجود خود آگاه است و از حالتی که در آن قرار دارد، بهره‌مند می‌شود.

برداشت: آدمی در درون خود از دوستان خدا چه می‌بیند و از شادی‌های پیامبران چه بهره‌ای می‌برد؟

برداشت: گفتم به مرد هجومی که به آسمان نگاه کن و ببین این دوتا چرخ چه چیزی را به همراه دارد.

برداشت: او گفت که ما را آرامشی هست، حالا ببینید که او کیست و چه چیزی دارد.

برداشت: من به لطف و رحمت خدا پر از سرخوشی و شوق هستم و حیرت می‌کنم که خدا چه نعمتی ارائه می‌دهد.

برداشت: هر شخصی در دل خود آثار و نشانه‌هایی از رحمت شمس دین تبریز دارد، اما این نشانه‌ها برای هر کس به‌طور جداگانه و منحصر به‌ فرد است.