غزل شمارهٔ ۷۰۰

برداشت: آن آقایی که چهره‌اش زیباست، چه چیزی در آیینه‌اش می‌تواند داشته باشد که نشان‌دهنده‌ی پاکی و زیبایی او باشد؟

برداشت: قبل از اینکه خودت را در سختی بیندازی و به دنبال چیزهایی باشی که در اختیار نداری، بهتر است ببینی چه چیزی در دستت هست و از آن بهره‌برداری کنی.

برداشت: در صحبت‌های او، افرادی جلب می‌شوند و بوی خوشی به مشام می‌رسد که از عطر شراب نشأت می‌گیرد و نشان‌دهنده دوام و ماندگاری است.

برداشت: در باغی که او در آن درخشش دارد، دیگر چه نیازی به گل‌های نرگس و لاله‌هاست؟

برداشت: با وجود اینکه از پیامبران چیزهای زیادی یاد می‌گیریم، اما در حقیقت، خود پیامبران چه ارزش و جایگاهی دارند.

برداشت: هرچند که بر پیامبر صلوات میفرستند تو نگاه کن که چقدر شبیه پیامبر رفتار میکنند و ویژگی های آن را دارند

برداشت: بهتر است به دیگران نگاهی نکنیم و آنها را قضاوت نکنیم، زیرا نمی‌دانیم واقعاً چه ویژگی‌ها و دارایی‌هایی دارند.

برداشت: به می‌گوید که وقتی پیش ساقی (مرد شراب‌ریز) می‌روی و از او می‌خواهی شراب بریزد، نباید به این فکر کنی که او چه چیزهایی دارد یا چه ویژگی‌هایی دارد. بلکه باید فقط از لحظه لذت ببری و از شراب و مستی آن بهره‌برداری کنی.

برداشت: تمام عمر به دنبال زید و عمرو بوده‌ای، اکنون نگاه کن که خدا چه چیزهایی برای تو دارد.

برداشت: به اهمیت و حقیقت اصلی هر چیزی توجه کن و فقط به جزئیات نپرداز. چرا که اجزای جداگانه ارزش و معنا ندارند.

برداشت: نباید به چیزهای بی‌ارزش و بی‌اهمیت فکر کنی، چون در آن‌ها چیزی جز فریب وجود ندارد.