غزل شمارهٔ ۶۹۶

برداشت: آه بیچاره کسی که نه طلا دارد و نه از معادن طلا چیزی می‌داند.

برداشت: دل بیچاره‌ای که بدون تو مانده، مانند طوطی‌ای است که زیبا و جذاب است اما شکر و شیرینی در دسترس ندارد.

برداشت: شخصی توانایی و قدرت زیادی دارد، اما متأسفانه دیگری از آن بهره‌مند نیست.

برداشت: می‌گوید اگر کسی چیزی ندارد، ما باید دست او را با بخشش و مهربانی بگیریم و به او کمک کنیم.

برداشت: اگر بر روی او آب حیات بپاشیم، باید بدانیم که اگر خود جگرش تحمل نداشته باشد، فایده‌ای نخواهد داشت.

برداشت: به بی‌برگ‌ها یک برگی می‌دهیم از همان برگی که شاخه‌ای ندارد.

برداشت: افرادی که از وضعیت ما بی‌خبرند، می‌گویند دعا هیچ تاثیری ندارد.

برداشت: نزدیک شده‌ایم که آن کسی را ببخشیم که اصلاً به ما توجه نمی‌کند.

برداشت: سکوت کن، چرا که جز قدرت خداوند، هیچ‌کس نمی‌تواند بار مشکلات روح را بر دوش بکشد.