غزل شمارهٔ ۶۹۰

برداشت: ای عشق، تو باعث شادی همه‌ای و عاشقان به نور و روشنی تو زندگی یافته‌اند.

برداشت: شما پادشاه هستید و همه عاشقان به رنگ و ویژگی‌های شما شباهت دارند.

برداشت: هر کسی که ذهن و نگاهی باز داشته باشد، تماشای تو را درک کرده و به تو توجه کرده است.

برداشت: خورشید تویی و ذره‌ای از تو نیز وجود دارد و آن نور، به نور دیگری بازگشته است.

برداشت: وقتیکه لطف و عنایت تو به مشام می‌رسد، همه افراد با شجاعت و دل و جرأت مانند رستم در میدان نبرد حاضر می‌شوند.

برداشت: وقتی که حمایت و کمک تو فراهم نباشد، حتی اگر قهرمانانی چون حمزه و رستم هم در کنار تو باشند، هیچ فایده‌ای نخواهد داشت.

برداشت: ای دل، شاد باش که زیبایی‌ها و معجزات عشق از عالم پنهان نمایان شده‌اند.

برداشت: افراد آگاه و متعهد به اصول درست، راه و مسیر خود را می‌شناسند زیرا دچار ناملایمات و فساد نیستند.

برداشت: عشق باعث می‌شود که افراد همیشه در یاد و خاطره یکدیگر زنده بمانند.