غزل شمارهٔ ۶۸۷

برداشت: این قفس که ما در آن هستیم، چه زمانی تبدیل به باغی سرسبز خواهد شد و زمانی که این اتفاق بیفتد، لذت‌ها و شادی‌های من نیز به آنجا خواهد آمد؟

برداشت: این شعر به این معناست که برخی چیزها که به نظر سمی و مضر می‌رسند، می‌توانند در واقع خاصیت‌های مفیدی داشته باشند، و بالعکس، برخی چیزهایی که زیبا و دلنشین به نظر می‌رسند ممکن است به ما آسیب برسانند. در واقع، ظاهر و باطن چیزها همیشه با هم مطابقت ندارند.

برداشت: در اینجا گفته می‌شود که آن ماه، دو هفته در کنار خواهد بود و به خاطر حسادت، باعث اندوه و آزردگی خاطر شخصی می‌شود که در حال آزمون است. این موضوع به حسادت و تاثیری که بر زندگی افراد می‌گذارد اشاره دارد.

برداشت: آن یوسف مصری به صدا می‌گوید که ای یعقوب، پیراهن من به تو نزدیک شود و با هم ارتباط برقرار کنیم.

برداشت: خورشید بر ما سایه می‌اندازد و آن شمعی که در این ظرف است، در اینجا قرار می‌گیرد.

برداشت: آن ساز تازه شوق و سرزندگی را ایجاد می‌کند و این گوش دوست به گوش دادن خوشایند می‌پردازد.

برداشت: ما در خرمن گندم، مثل نور ستاره سهیل در یمن، تلاش و کار می‌کنیم.

برداشت: عشق مانند شرابی است که در هنگام کباب کردن، به جوش می‌آید و به تلاطم می‌افتد.

برداشت: پرنده افسانه‌ای سیمرغ، آرزوی ما را از قاف (نقطه‌ای دور) به ارمغان خواهد آورد، و در این مسیر، شبلی (شخصیتی بزرگ و با علم) و بوالحسن (شخصیتی دیگر) را به درجه‌ای والا و پرارزش خواهد رساند.

برداشت: هر ذره‌ای از وجود مانند تابش آفتاب می‌درخشد و هر قطره می‌تواند به برکت و نعمت بهشتی تبدیل شود.

برداشت: هر بره‌ای که از گرگ آسیب ببیند، می‌تواند به شیر پناه ببرد و از او کمک بگیرد. هر فیل هم که با کرگدن دوست شود، به او نزدیک‌تر می‌شود. در واقع، این جمله نشاندهنده‌ی این است که موجودات مختلف در شرایط سخت، به جستجوی همراهی و حمایت از یکدیگر می‌پردازند.

برداشت: در میان تمام دلبران و زیبارویان، هر گوشه از شهر ما مانند ختن (شهری زیبا) می‌شود.

برداشت: هر عاشق که به خواسته‌اش نرسیده، غرق در عشقبازی شود.

برداشت: وقتی که جسم بی‌روح دوباره حیات می‌گیرد، دیگر نیازی به پوشش و کفن ندارد.

برداشت: عقل اضافی و بی‌فایده گاهی به مرز جنون می‌رسد و هوش و درک انسان تحت تأثیر نیازها و شرایط محدود می‌شود.

برداشت: بوسه‌ی یار خوش‌زبان، جان و دل هزاران دیوانه را شاد و سرزنده می‌کند.

برداشت: در آن روزی که همه دیوانگان مست جمع شوند و هر کجا را به جشن و سرور پر کنند.

برداشت: کسی که با عشق بازی می‌کند و در آن عمق می‌افتد، به نوعی برای دیگران شناخته و مشهور می‌شود، چه در مردان و چه در زنان.

برداشت: هر کسی که در چاه دوری و جدایی افتاده، بالاخره می‌تواند راهی پیدا کند و با کمک طناب به بیرون بیاید.

برداشت: بقیه را در دل نگه‌دار، بهتر است که حرفی از آن نزنید تا در آنجا به کار نرود.