غزل شمارهٔ ۶۸۲

برداشت: انسان نباید حتی برای لحظه‌ای از او دور شود، زیرا این دوری می‌تواند باعث افزایش مشکلات و آسیب‌ها شود.

برداشت: تو می‌گویی که اگر به سوی تو برگردم چه خواهد شد، اما اگر تو هم دلت را به روی من باز کنی، همه‌چیز ممکن است.

برداشت: بسیاری از افراد کاری را راحت و ساده تلقی کردند، در حالی که کارهای دشوار می‌توانند به راحتی انجام شوند.

برداشت: چرا باید کارهای سخت و پیچیده راحت به نظر بیایند، در حالی که سرنوشت می‌تواند به سادگی عقل و فکر تو را به دام بیندازد؟

برداشت: در هر شرایطی که هستی، نزد او بمان چون نزدیکی به او محبت و عشق را به وجود می‌آورد.

برداشت: اگر تو به خوبی‌ها و بدی‌ها توجه کنی، بدان که خوبی‌ها از نزدیکی و ارتباط با آن‌ها افزایش می‌یابند.

برداشت: چنان که بدن بر بدن محبوب ساییده می‌شود، به خاطر دیدن جان او، جان نیز بر جان ساییده می‌شود.

برداشت: وقتی روزی پاهایت از دوست برمی‌گردد، خطر وجود دارد که به زودی زود به دستت نرسد.

برداشت: چرا جدایی را امتحان می‌کنی؟ آیا کسی زهر را تجربه می‌کند؟

برداشت: به دنبال شوق و علاقه‌ات باش و مانند گیاهی سبز و سرزنده بمان. نگران یا افسرده نشوید از کسانی که بی‌فایده و بدون تفکر حرف می‌زنند.

برداشت: به آرامی و با احترام وارد مکان‌های مقدس شو، زیرا این دنیا به گونه‌ای طراحی نشده که انسان را به راحتی و بدون دقت بپذیرد.