غزل شمارهٔ ۶۷۰

برداشت: چهره زیبای یارم با آن لحن سرزنش‌آمیز و ناز و محبتش چقدر دلنشین و خوشایند بود.

برداشت: به یاد ندارم هیچ‌کدام از آن ماجراها، اما می‌دانم که چقدر آن اخبار خوشایند بود.

برداشت: در آن مهمانی و جمع دوستانه، در حالی که در میان باغ و گل‌ها هستم، چه لذتی دارد.

برداشت: اگرچه به خاطر عشق، حالتی مست و شاداب داشتم، اما دیدن چهره معشوقم موجب می‌شود که کاملاً هشیار و بیدار شوم و این حالت برایم لذت‌بخش است.