غزل شمارهٔ ۶۶۳

برداشت: در موقعیتی که هیچ‌کس قادر به تحمل سختی‌ها نیست، مانند شیرینی‌ای که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را بچشد.

برداشت: هرچند که دنیا از زیبایی تو زوایای زیادی را به نمایش می‌گذارد، اما نمی‌تواند جمال تو را به طور کامل درک کند و در خود جای دهد.

برداشت: جان‌ها به سوی عشق تو روانه شدند، زیرا که عشق تو طاقت جان‌ها را نمی‌آورد.

برداشت: در دل من تصویری از تو وجود دارد که زیبایی‌اش نمی‌تواند در خفا پنهان بماند.

برداشت: وقتی وارد مکانی می‌شوی که روح را به آرامش می‌آورد، باید سکوت را رعایت کنی؛ زیرا آن فضا نمی‌تواند گفت‌وگوها را تحمل کند.

برداشت: اگر به چیزی نگاه کردی و دیدی که خوب نیست، از آن عبور کن، زیرا از آن چیزهای بد نمی‌توان فرار کرد.

برداشت: بگو که نام شمس‌الدین تبریز آن‌قدر بزرگ و پرمعناست که هیچ نشان و علامتی نمی‌تواند آن را به خوبی نمایش دهد.