غزل شمارهٔ ۶۶۲

برداشت: اگر همه جا پر از مشکلات و چالش‌ها باشد، دل عاشق همچنان پر از زیبایی و محبت است.

برداشت: اگر چرخ جهان بی‌حرکت شود، عشق‌ورزان همچنان به کار خود ادامه می‌دهند.

برداشت: تمامی مردم غمگین می‌شوند، اما دل عاشق همچنان شاداب و سرزنده باقی می‌ماند.

برداشت: به عاشق در هر مکان که شمعی خاموش شده، نورهای زیادی هدیه بده تا او در آنجا از روشنی برخوردار شود.

برداشت: اگر عاشق در تنهایی به سر می‌برد، باید بدانیم که این تنها بودن به خاطر غم و دردش نیست، بلکه او با معشوقش در دلش و در رازهایش همیشه همراه است.

برداشت: عاشقان از دل خود عشق و شور را بیرون می‌ریزند و رازهای عشق را با دیگران در میان می‌گذارند.

برداشت: عشق با وعده‌های زیاد خوشحال نمی‌شود، زیرا در دل محبوبان، فریب‌های زیادی وجود دارد.

برداشت: اگر عاشقی را بیمار ببینی، بدان که شاهدی در کنار او نیست.

برداشت: عشق را مانند یک سواری پرجنب و جوش تجربه کن و بر روی مسیر آن فکر نکن، زیرا این عشق است که به سادگی و آزادی حرکت می‌کند.

برداشت: اگر چه راه دشوار باشد، اما با یک تلاش می‌توانی به مقصد برسی.

برداشت: عاشقانی که به عشق خود واقف هستند، درک نمی‌کنند که زندگی بدون عشق برایشان مانند علف خوری است، زیرا روح آن‌ها همیشه تشنه و خمار عشق است.

برداشت: اگر دل کسی را از شمس الدین تبریزی پیدا کنی، دلی خواهد بود که هم در حال مستی است و هم بسیار هوشیار.