غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۲۵

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

گر ماه شب افروزان روپوش روا دارد

گیرم که بپوشد رو بو را چه دوا دارد

۲

گر نیز بپوشد رو ور نیز ببرد بو

از خنبش روحانی صد گونه گوا دارد

۳

آن مه چو گریزانه آید سپس خانه

لیکن دل دیوانه صد گونه دغا دارد

۴

غم گرچه بود دشمن گوید سر او با من

با مرغ دلم گوید کو دام کجا دارد

بازگشت به سروده‌های مولانا