غزل شمارهٔ ۶۱۱

برداشت: ای خوابیده در شب تار، وقت دعا فرا رسیده است. اینک نفسی که در گذشته سختی‌ها کشیده، زمانی برای وفا و بخشش پیدا کرده است.

برداشت: به درگاه خدا نگاه کن و از در توبه وارد شو. اکنون وقت آن رسیده است که خانه دل را پاکسازی کنیم و نوبت به ما رسیده است.

برداشت: وقتی به خاطر گناه و ناپاکی خود احساس نگران‌کننده‌ای داری و نمی‌توانی خود را پاک کنی، به انصافی برسی که در آن، فرصتی برای شستشو و بهبود وجود دارد.

برداشت: وقتی به سمت قبرستان می‌روید، به خاطر داشته باشید که حسرت‌ها دیگر به شما سودی نمی‌رسانند، زمانی که سرنوشت فرا می‌رسد.

برداشت: از این کعبه در جستجوی نوری باش که مانند شمعی بر سر قبر درخشان است، و آن نور باعث می‌شود که مانند گلشن و باغی پر از زیبایی شود، هنگامی که نور الهی در آن تابیده شود.