غزل شمارهٔ ۵۹۲

برداشت: اگر چرخ زندگی من از حرکت باز بایستد، همان کسی که آسمان را به چرخش درآورده، مرا نیز به حرکت در خواهد آورد.

برداشت: اگر این سپاه ما آسیب ببیند و دچار چشم‌زخم شود، به دستور پادشاه، نیروها از آن ارتفاع پایین خواهند آمد.

برداشت: اگر باد سرد زمستان باغ مرا خراب کند، بهار که به عنوان پادشاه من است، از زمستان انتقام می‌گیرد و باغ را دوباره بازسازی می‌کند.

برداشت: اگر تعداد برگ‌ها یکی باشد، فرعون جبار مانند موسی، هر یک را به جای خود می‌نشاند.

برداشت: نگران نباش و از مشکلات این دنیا نترس، چرا که مانند آب زلال چشمه حیات است که هیچ‌گاه از بین نمی‌رود.

برداشت: ما شما را دیدیم و مخفی‌کاری‌هایتان را آشکار کردیم. اگر از آنها دست برندارید، ما هم با شما برخورد خواهیم کرد.

برداشت: اگر دور ما بچرخید و شما روشنی چشمان ما باشید، ناامید نشوید از ما، زیرا زندگی شما را زنده نگه داشته است.

برداشت: به نظر می‌رسد که عطر و زیبایی عشق و روابط عاشقانه در کلام من جاری است. هرچه من در این زمینه بگویم، شاهزاده‌ای دارم که می‌تواند تمامی آن را برباید و از آن خود کند.

برداشت: وقتی خودم را نمی‌شناسم، چگونه می‌توانم سخن بگویم؟ همان نوری که این فکر را به من داده، باید نور من را هم روشن کند.