غزل شمارهٔ ۵۸۵

برداشت: دلبر من باید به اندازه‌ای جذاب باشد که جان مرا بگیرد و موسیقیدان من باید به قدری ماهر باشد که سر حیا و شرم در حضور او بمیرد.

برداشت: من یک پیمانه دارم که حتی بر روی دریا هم می‌خندد و دل دیوانه‌ای دارم که هیچ‌گونه محدودیت یا نصیحتی را نمی‌پذیرد.

برداشت: خداوند، تو می‌دانی که من نمی‌توانم حتی لحظه‌ای از تو دور شوم، چون هیچ موجودی نمی‌تواند لحظه‌ای بدون آب زندگی کند.

برداشت: زندگی تو نسبت به من، ستودنی و شگفت‌انگیز است. حال و حالتی که من از تو دارم، نیز به من می‌آید و این عشق و شیدایی برای من خوشایند است.

برداشت: لطفاً دست نگه‌دار، زیرا این عشقی که انتخاب کرده‌ای، شادی و نشاطی به تو می‌بخشد و بدون غم، قبولت می‌کند و رد نمی‌کند.