غزل شمارهٔ ۵۷۸

برداشت: من برای شادمانی خود عهدی بسته‌ام که آن شادی فقط متعلق به من باشد. همچنین، قول و قراری با محبوبم دارم که او هم جان من باشد.

برداشت: سلطان بزرگی که تا زمانی که بر تخت و در اوج قدرت است، به من اجازه داده است با قلم خود دستور بزنم. بدین ترتیب، او همیشه سلطانی برای من خواهد بود.

برداشت: اگر هوشیار باشم یا در حال سرمستی، هیچ‌کس غیر از او نمی‌تواند به من کمک کند. حتی اگر خودم از پا افتاده باشم، همین فرد می‌تواند درمان من باشد.

برداشت: چگونه اندیشه می‌تواند به گرد شهر من بچرخد و به سراغ سرزمین من بیاید که او مانند فرمانروای من باشد؟

برداشت: اگر کسی نتواند چهره‌ام را زرد ببیند و لب‌هایش به شکلی زیبا و سرخ باشد، از غم و حسرت بر من رستم می‌شود، زیرا دستانم از او قوی‌تر است.

برداشت: من با زیبایی‌ام، چهره‌ام را مانند خورشید بر می‌آورم و با این وجود، به اندازه‌ای درخشانم که می‌توانم ماه را از آسمان دور کنم، چون او بهترین و روشن‌ترین زینت من است.

برداشت: می‌خواهم نوشیدنی‌ام را در ظرفی بریزم که زهره یا زیبایی را مانند ماه نشان دهد و اگر بخواهند از من عذاب بگیرند، همان شخصی که از او نوشیدنی می‌خورم، خودش باید تاوانم را بدهد.

برداشت: چراغ آسمان من مانند خورشید درخشان است و من در میدان زندگی مانند گوی و چوگان هستم که دل می‌زِند.

برداشت: من در سرزمین مصر و در شکرخانه هستم، مثل یوسف که در آغوشش گرفته شده است. اگر چنین حالتی دارم، دیگر چه نیازی به جست‌وجوی سرزمین کنعان دارم؟ زیرا که کنعان خود در وجود من است.

برداشت: بنده به حضور و نظارت و حمایت و یاری او افتخار می‌کنم. او دلیلی است بر حقانیت هر چیزی که مورد انکار قرار گیرد.

برداشت: در این دنیا کسی نیست که از این که ظاهر خود را بپوشاند شرم کند، اما من انسانم و برای من این کار پذیرفتنی نیست.

برداشت: در اینجا شاعر به مسأله عشق و شوریدگی خود اشاره می‌کند. او خود را مانند مجنونی می‌بیند که به شدت در عشق غرق شده و نمی‌خواهد از این حالت رها شود. او به تشبیه ماه اشاره می‌کند و می‌گوید که هر بار که ماه به او نزدیک می‌شود، او در حس و حال خاصی قرار می‌گیرد و نمی‌خواهد از این زنجیر عشق رها شود. به طور کلی، شاعر در این بیت حس وفاداری و وابستگی عمیق خود به محبوبش را بیان می‌کند.

برداشت: وقتی کلامی از زبان من می‌جوشد، مانند نور و تابش شمس تبریزی است. بنابراین، تو باید سکوت کنی تا زبان‌ها همانند دل من پرجنب و جوش شوند.