غزل شمارهٔ ۵۶۷

برداشت: اگر از تو بپرسم «خانه‌ات کجاست؟» عیب نیست؛ نشانی بده تا بیابیم و آن از خوشبختی ماست.

برداشت: تو که خورشید جهان هستی؛ آیا رواست که خود را از ما پنهان کنی؟

برداشت: به من نگفتی که من وفادارم و طالب وفا هستم؛ به رنگ رخسار من که از عشق خبر می‌دهد نگاه کن؛ این وفاست.

برداشت: ای محبوب، بیا که دلم در جستجوی توست. دلم مملو از عشق و اشتیاق به توست و یقین دارم که این حس، همیشه در نزد تو خواهد بود.

برداشت: من در این آتش به شدت سوخته و در حال درد و رنج هستم. در این وضعیت خراب و آشفته، چه اهمیتی دارد اگر کسی که زیبایی‌اش معروف است، تنش از سرش جدا شود؟

برداشت: دل من در حسرت جان تو مانند ماری به طرز پیچیده‌ای در حال حرکت است و تصویر تو را مدام دور خودش می‌چرخاند، مانند یک آسیا که در حال چرخش است.

برداشت: به‌او گفتم‌: ای دل دردمندم آرام باش و برجای خود بنشین؛ از آتش سوزان برحذر باش! به‌من گفت: تا باشد!

برداشت: راه تدبیر و چاره بر من بسته شده؛ ای یار صبحدم؛ شاه خوبان کشمیری را بیاب از کسی که با او آشناست.

برداشت: این دنیا همچون نقش و تصویر است و حقیقت وجود خداوندی است که در پس آن قرار دارد. او هم در این جهان نمایان است و هم در پس آن پنهان. بنابراین، باید در مورد این حقیقت تفکر کرد و فهمید که آیا این موجود بزرگ، همان نور خدا نیست؟

برداشت: هیجان و سرزندگی هر فردی ناشی از نوشیدن شراب است و اگر آهن سبکی دارد، به خاطر وجود توست که مانند آهنربا عمل می‌کنی.

برداشت: تو با خرید خانه‌ی دل، در واقع دل را به‌دست آورده‌ای و آن دل متعلق به توست. آیا نمی‌دانی هر چیزی که در این خانه وجود دارد، مال صاحب‌خانه است؟

برداشت: اگر چیزی از تو نیست، آن را از خانه بیرون بینداز، چرا در مسجد اقصی، مانند سگ مرده، بماند؟

برداشت: دلِ من مأمن و پناه تو شده است، ای که دلِ جهانیان به تو آرامش یافته است. جان و حیات از وجود تو سرازیر می‌شود و در آن لحظه، تو را در آغوش می‌کشم.

برداشت: این بیت به قدرت و توانایی موسی اشاره دارد که توانست دریای سرخ را شکافد. به نوعی، اشاره به توانمندی‌های الهی و معجزات بزرگ در تاریخ دارد. همچنین، به نور و عظمت پیامبر اسلام اشاره می‌کند که در واقع، او نیز مظهر روشنی و هدایت است و مانند موسی، قدرتی شگرف در دست دارد. این ارتباط بین دو شخصیت بزرگ تاریخ، نشان‌دهنده چراغی است که هدایت و رهایی را به همراه دارد.

برداشت: عشق باعث می‌شود فتنه‌ای به وجود آید که مردم را سردرگم کند. در این میان، تنها کسی که به دنبال فنا و نابودی است، در شهر می‌ماند و به جستجوی آن می‌پردازد.

برداشت: آتش در این جنگل شعله‌ور است و هر شکارچی که از این آتش فرار کند، همچون ابراهیم خواهد بود که در مقابل آتش ایستادگی کرد.

برداشت: ای دل، صدایت را کم کن؛ زیرا که علم و دانش، آغاز و انجامی را درباره عشق بیان کرده‌اند. عاشق وقتی در برابر پادشاه (عاشق حقیقی) قرار می‌گیرد خاضع و بی‌قرار می‌شود.