غزل شمارهٔ ۵۵۰

برداشت: گوش‌هایت را از پنبه پاک کن، صدای نجات به گوش می‌رسد. آبی که در آن زندگی است، در اینجا موجود است.

برداشت: عشق مانند یک مشتری در حال گردش است و برای روح‌های عاشق، هر بار که نوبت آن می‌شود، دعاها و نیکوترین آرزوها فرستاده می‌شود.

برداشت: تمامی چیزها را به شیرینی و لطف بپندار و از خودخواهی و حبّ نفس کناره‌گیری کن، زیرا فقیر بودن در راه خدا باعث می‌شود که برکت و نعمت از سوی او به تو برسد.

برداشت: رحمت خداوند که مانند آب و خاک به دنبال دل‌هاست، خاصیتی است که از وجود او نشأت می‌گیرد و باعث می‌شود انسان با عبادت و نیایش به او نزدیک شود.

برداشت: در زمان‌های سخت و تاریک زندگی صبور باش و از دریافت نعمت‌ها و راهنمایی‌های خداوند خودداری نکن، چون نعمت‌های الهی همچون آب حیات به انسان در چنین شرایطی می‌رسد.