غزل شمارهٔ ۵۳۳

برداشت: این مستی، مستیِ آگاهیه؛ یعنی وقتی «منِ کوچک» فرو می‌ریزه، دل از تلخی و تعصب سبک‌تر و پاک‌تر می‌شه. پس «مستان سلامت می‌کنند» یعنی کسانی که از خودخواهی بیرون اومدن، توی دنیا سلام و سلامت پخش می‌کنن؛ نه با نصیحت و حرف، بلکه با خودِ حضور و حالِ روشنشون

برداشت: در عشق، من بیش از دیگران جستجو کردم و به وضوح بیشتری رسیدم. از هم‌قطاران خود کمتر مشکل داشتم و از محبوبان، بیشتر لذت بردم. اکنون مستان در حال دعا برای سلامتی هستند.

برداشت: تنفس و شور و شوق روحانی را همچون سیلابی پرخروش و طوفانی ببین. خورشید الهی را تماشا کن و بگذار تا مستان با حال خوب و سلامت به تو بگویند.

برداشت: کسی به من می‌گوید که جادوی من او را مسحور کرده و از من عذرخواهی کند. برخی بدون هیچ‌گونه قوتی همچون من در پی من می‌گردند. کسانی که سرمست هستند به من سلام می‌فرستند.

برداشت: ای آرزوی بزرگ، آن پرده را کنار بزن تا همه ببینند که من جز او کسی را نمی‌شناسم و آن مستان تنها برای او سلامتی می‌طلبند.

برداشت: ای ابر با بارانِ دل‌چسب، بیا و شادی و سرخوشی دوستان را همراه خود بیاور. ای پادشاه زیبایی‌ها، بیا که خوش‌گذرانان برای سلامتی تو دعا می‌کنند.

برداشت: با گیج کردن دیگران و بی‌درد و رنج کردن، می‌توان دل‌های ویران را پر از گنج و شادی کرد. ارزش جاودانی را بسنجد و مستان در دل خود برای سلامتی یکدیگر آرزو می‌کنند.

برداشت: شهر از تو پر آشوب است، در حالی که برخی از آن بی‌خبرند و برخی دیگر باخبر. دل کسانی که صاحب نظرند به خاطر تو در حال شادابی و خوشحالی است.

برداشت: بگو آن معشوق زیبا را، بگو آن چشمان فریبنده را، بگو آن پادشاه مهربان را که برای خوش‌حالی و سلامتی مستان دعا و آرزو می‌کنند.

برداشت: آن راسته‌گیر پرشور و حال را بگو، آن هیجان و شوق را بگو، آن درخت سبز و زیبا را بگو، که سرمست‌ها به او سلام می‌گویند.

برداشت: در جایی که هیچ دوستی وجود ندارد، هیچ مستی هم نیست. در آنجا نه راهی هست و نه مذهبی. مستان فقط برای سلامتی یکدیگر دعا می‌کنند.

برداشت: بگو درباره آن عالی‌ترین و بی‌نقص‌ترین روح، و درباره آن عاشق دیوانه، و درباره آن گنج پنهان جویا شو که باده‌نوشان در حال سلام و خوشامدگویی‌اند.

برداشت: بگو به من از دام‌هایی که آدم را گرفتار می‌کنند، بگو از جان و روحی که در جهان وجود دارد، و بگو از یار و همراهی که در کنار است. افرادی که مستانند، به سلامتی و پایداری می‌پردازند.

برداشت: درباره آن دریای زیبایی که پر از رنگ و جلوه است صحبت کن، و از آن چشمان روشن و بینا بگو. همچنین از آن کوه سینا که پر از معنویت و شکوه است یاد کن. چرا که عاشقان و مستان با شادی و سلامت به سراغ آن می‌روند.

برداشت: آن توبه‌ای که دل را می‌سوزاند به یاد بیاورید؛ آن دوزنده‌ای که لباس روحانی می‌سازد را به یاد آورید؛ آن نوری که در روز به ما زندگی می‌بخشد را یاد کنید. مستان و عاشقان در حال تجلیل و قدردانی از این نعمت‌ها هستند.

برداشت: این بیت به روز عید قربان و جشن‌های آن اشاره دارد و به روشنایی و نورانی بودن قرآن می‌پردازد. همچنین به افتخار و زیبایی بهشت اشاره می‌کند و نشان دهنده شادابی و خوشحالی مستان است که در این مناسبت‌ها به جشن و سرور می‌پردازند.

برداشت: ای سرور و پیشوای ما، ای مایه‌ی افتخار تمام اولیا، ای دوستی که جان‌ها به واسطه‌ی تو آشنا شده‌اند، مستان به سلامتی تو می‌پردازند.