غزل شمارهٔ ۳۲۳۰

برداشت: به دنبال منزل یا آرامگاهی هستم که در آن عقل و درایت باشد، یا جایی که در کنار آن آرامشی حاکم باشد و من نیز ایمان داشته باشم.

برداشت: تو ستونی از بنای وجود من هستی، تو پشتیبان آرزوهایم، تو مایه‌ی کمال ثروتم و تو معیار و میزان مخزن اندوخته‌هایم هستی.

برداشت: هر چیز زیبایی، هدف تمامی جستجوهاست و نیروی هر تصویر، تاثیرش بر هر حالت و وضعیتی دیده می‌شود.

برداشت: تو یاور من و مونس شب‌های تنهایی‌ام هستی، تو نعمت بزرگی برای منی و در سایه‌ی لطف و رحمتت از سختی‌ها و خطرات نجات یافته‌ام.

برداشت: سید کل یعنی رهبر و جانشین واقعی خداوند، مالک همه چیز و مظهر فانی‌ها است. او راهنمای تمام جویندگان حقیقت و نشانه‌ای از همه موجودات دچار نقص است.

برداشت: هر چند که سعی می‌کنم خاموش بمانم و به سکوت بروم، اما تو به رغم خواسته‌ام، رازهای درونم را برای دیگران فاش می‌کنی.