غزل شمارهٔ ۵۲۲

برداشت: من ماهی را دیدم که در آسمان می‌تابد و باعث شد به دور و بر خود فکر کنم. آن ماهی که در بالای آسمان است، مرا به افکار و احساسات عمیق‌تری واداشت.

برداشت: من از چرخ زندگی و فراز و نشیب‌های آن با تو صحبت می‌کنم، چرا که اگر به خورشید نگاه کنی، جایگاهی برای چرخ و گردش باقی نمی‌ماند.

برداشت: زهره را دیدم که پیوسته به ساز چنگ می‌نوازد، ای کسی که در شب‌های آسمان مثل ما حضور داری.

برداشت: روح من در آسمان به همراه ستاره‌ها در حال رقصیدن است و در فضای وسیع آسمان حرکت می‌کند.

برداشت: در دوری از خورشید جان، ببین که چگونه چهره آسمان در اثر غم و اندوه قرمز و پرخون شده است.

برداشت: زمانی کوتاه در دنیای بزرگ و بی‌پایان زندگی، سر را پایین بیاور و به خودت توجه کن. من می‌خواهم موانعی که در راه پیشرفت و حرکت وجود دارد را از بین ببرم.

برداشت: سنگ از تاثیر نور خورشید به یاقوت و لعل تبدیل می‌شود، و چشم نیز با نور خورشید می‌تواند به بینایی و تماشای آسمان دست یابد.

برداشت: ماه در آسمان به تنهایی وجود دارد و تصویر آن در دریا مانند منعکس می‌شود. به عبارت دیگر، ماه در آسمان شگفت‌انگیز است و تصویر آن در آب، زیبایی دیگری به همراه دارد.