رباعی شمارهٔ ۱۹۹۱

برداشت: وقتی به یاد تو می‌افتم، دوست دارم که در یادم حضور داشته باشی. هنگامی که دهانم را باز می‌کنم، تمنا دارم که در این باز کردن نیز با من باشی.

برداشت: اگر من شاد شوم، تو هم باید انگیزه و حالت شاد بودنم باشی و اگر هم بخواهم به شکل فریبنده‌ای رفتار کنم، باید تو همچنان پشتیبان و حامی من باشی.