رباعی شمارهٔ ۱۹۹۰

این اشعار به مفهوم همسایگی و تأثیر آن بر انسان اشاره می‌کند. مستی به معنای حالتی عمیق و فراموشی از خود است و این حالت وقتی بیش‌تر می‌شود که فرد در کنار دیگران مست باشد. همچنین، به نشستن در رسته مردان و رهایی انسان از قید و بندهای هستی پرداخته می‌شود. در نهایت، به فضای باده و آتش اشاره می‌شود که نشان‌دهنده تضادها و تجربیات مختلف در زندگی است.